Zijn ogen glimmen achter zijn bril als Piet van Rijn uit Vinkeveen het over de Lommerrijk heeft. Het gaat over een stalen loungeboot uit 1906, een klassieke beauty met onderhuids de modernste elektrische techniek.

Geklonken staal

,,De Lommerrijk is een Victoriaanse Fantail. Dat type heet zo vanwege de achterkant. Juist die spiegel in de vorm van een walvisstaart vind ik zo mooi. De Lommerrijk is in 1906 door Smit in Kinderdijk gebouwd en genoemd naar een landgoed bij Hilligersberg bij Rotterdam. Aan de Bergse plas is een buitenplaats die Lommerrijk heet. Ik heb alle originele scheepsregistratiepapieren, weet hoe de eerste eigenaar heette, die kwam ook uit Hilligersberg. De boot is van geklonken staal en een hele tijd terug gerestaureerd. Toen is ze ook elektrisch gemaakt. Daarna lag ze drie jaar lang te koop, want in die tijd wilde niemand elektrisch varen. Ik wilde helemaal geen elektrische boot maar vond de lijnen prachtig. Zelf hou ik van oude techniek, ik viel ook op geklonken staal en was van plan er een oude diesel in te zetten. Van huis uit ben ik dieselmonteur, dus ik dacht eigenlijk dat elektrisch niks voor mij was. Toch besloten we er eerst maar eens een jaartje elektrisch mee te varen. Dat beviel zo goed dat ik er een paar jaar terug de nieuwste elektrische techniek in heb verwerkt. Het is nu een boot uit 1906 met techniek van 2016. Pas toen ik elektrisch ging varen, leerde ik het waarderen. Misschien dat ik voor de grap een keer een bandje van een dieselmotor ga opnemen en dat dan afspelen tijdens het varen, want ik hou wel van dat ‘Hakkepuf’ geluid. Maar zonder gekheid, juist die stilte tijdens het varen is heerlijk.

Zwakke punt

De boot weegt dik 2,5 ton, precies weet ik het niet, dus je hebt een flink vermogen nodig. Voor de moderne elektromotor kwam ik uit bij de Bellmarine, een 10kW watergekoelde 48 V elektromotor, die is geweldig. Accu’s zijn het zwakke punt van elektrische aandrijving. Eerst had ik twee accu’s parallel staan, maar dan krijg je dat een accu veel meer belast wordt dan de ander. Nu heb ik 8 accu’s van 6 volt in serie staan, dan worden ze gelijkmatig belast en slijten ze ook gelijkmatig. Er zitten nu tractie batterijen in, die kun je dieper ontladen.

De capaciteit is zodanig, dat ik er acht uur continue mee zou kunnen varen. Doorgaans vaar ik op halve kracht, dan zit ik al op dezelfde snelheid als met de oude motor, maar nu met een hoop reserve capaciteit. De boot is slank, heeft dus weinig weerstand en trekt geen golven. In het begin ga je nog wel eens te hard, dan daalt de actieradius snel, maar als je rustig vaart hou je elke vaardag een hoop stroom over. Ik vaar zo veel mogelijk. Zeker drie keer per week vaar ik naar ons eiland, half uur heen, half uur terug. Na zes keer op en neer laad ik weer op.

Past als een jas

Als mensen mij zien varen, maken ze eerst het gebaar van ‘pico bello’ of doen de hand achter de oren en vragen of ie elektrisch is. Dan maak ik het sssst gebaar door mijn vinger voor mijn mond te houden. Mooist is dat de natuur die stilte ook fijn vindt. De meerkoeten blijven zitten, honden blaffen niet als ik langs vaar. De wereld om je heen wordt rustig.

Dan merk je hoe heerlijk het stille varen is. Deze boot hoort bij mij, past me als een jas. Goed beschouwd ben ik niet eens de eigenaar, want de boot is al meer dan 100 jaar oud. Ik heb de Lommerrijk in de eeuwigheid een poosje te leen. Dus heb je de plicht om er goed voor te zorgen.“

Meer lezen over elektrisch varen, lees dan verder op Botentekoop.nl